waarom afscheids fotografie?

In 2002 overleed plotseling mijn eigen moeder, ik was toen 22 en ik woonde op mijzelf. Het was een enorm gemis, zeker omdat ik net het ouderlijk huis uit gevlogen was en nog veel moeder dochter vragen had…..

Om haar te herinneren zocht ik naar een foto van haar… helaas tevergeefs omdat die er bijna niet waren. Ze hield er niet van om op te foto te gaan. Ik moest het doen met een uitvergrote pasfoto van haar rijbewijs, eentje die zeker niet recent meer was en een bandopname van de uitvaartdienst van de kerk… Ik had alleen nog een herinnering aan de uitvaart, die in een roes aan mij voorbij was gegaan…

Waarom dan afscheidsfotografie?

…. omdat het overlijden ook bij het leven hoort en je een mooi en persoonlijk afscheid wilt. …. omdat je hiervan dan ook graag een tastbaar aandenken wilt hebben. Dit kan heel goed doormiddel van afscheidsfotografie.

Door mijn afscheidsfotografie kan ik u zo’n tastbare herinnering bieden. Een stijlvolle reportage van de uitvaart of  van de laatste dag. Het is fijn de foto’s samen te laten komen in een album dat van tijd tot tijd nog eens ingekeken kan worden. Het biedt troost en het maakt de dag van het afscheid bespreekbaar. Het draagt bij aan een stukje verwerking.

Uit ervaring weet ik hoe het is om je dierbare te moeten missen, hoe een rouwproces werkt en wat er allemaal bij komt kijken. Daarom kan ik het werk als afscheidsfotograaf met veel voldoening doen. Ik vind het zo fijn om mensen een mooie tastbare herinnering te geven aan hun geliefde, het warme afscheid wat er was, hier put ik mijn kracht uit. Als ik als afscheidsfotograaf een uitvaart mag vastleggen, dan weet ik als geen ander precies datgene vast te leggen wat belangrijk is zodat de familie een mooi naslagwerk krijgt van het afscheid van hun dierbare.

Een album vol troost en liefde en mooie herinneringen aan de overledene.

Ik kan goed omgaan met verdriet, het verdriet is er nu eenmaal en dat herken ik. Ook ik zal wel eens een traan laten gaan omdat er iets gebeurd wat mij raakt, ik ben immers ook een mens met gevoelens. Doordat ik deze gevoelens herken kan ik op de juiste momenten een prachtige foto maken die je raakt en terug brengt naar het moment. Ik geef het verdriet geen extra aandacht door het te fotograferen, daar gaat het niet om, ik fotografeer de liefde , de troost en de steun. Denk hierbij bijvoorbeeld aan hoe iemand gesteund en getroost wordt of hoe iets liefdevol wordt neergelegd. De zorgvuldig uitgezochte details of hoe iemand zijn of haar  hand  op de kist van uw  dierbare legt voor een laatste aanraking….

Naast deze vorm van fotografie werk ik ook als vrijwilliger voor stichting make a memory. Ik kom vaak bij ernstig zieke of overleden kindjes ik maak geheel belangeloos een prachtige fotoserie van hun kindje, als tastbare herinnering voor de ouders die verder moeten zonder hun kindje. Dit vind ik heel waardevol werk en ik kan hier mijn kracht uit halen omdat ik mensen iets kan geven wat hun heel dierbaar en waardevol is.