Via Janine kwam ik bij Ellen terecht. Ik kende afscheidsfotografie al en voelde eigenlijk meteen dat dit... lees meer iets was wat ik wilde. Twijfel heb ik niet gehad. Het vertrouwen dat ik in Janine had, maakte dat het voor mij meteen goed voelde. Tijdens het telefoongesprek dat ik had met Ellen voor de kennismaking voelde ik rust en vertrouwen. Ik had gelijk het gevoel dat het goed was en dat ik het kon loslaten. En dat was precies wat ik nodig had in die periode. Tijdens het afscheid zelf heb ik haar niet gezien. Pas na de plechtigheid, bij het onofficiële gedeelte, zag ik haar weer. En achteraf besef ik hoe bijzonder dat is — dat ze er wél was, en ondertussen al die waardevolle momenten heeft vastgelegd. Een week later kreeg ik de harmonica kaart. Ik heb er een kaarsje bij gezet. Het gaf me troost. Rust. Na een week waarin zoveel gebeurt, was het zo fijn om iets tastbaars te hebben. Iets waar ik even naartoe kon, in mijn eigen gedachten. De foto’s… Het zijn zulke liefdevolle, warme beelden van een verdrietig afscheid. En juist dat maakt ze zo waardevol. We hebben er zoveel steun en kracht uit gehaald — en nog steeds. Wat voor mij het meest dierbaar is, zijn de momenten waarop de liefde voor mijn moeder bijna voelbaar is. Dat je ziet dat we samen zijn. Dat we het verdriet samen dragen. Nog steeds pak ik het album erbij als ik daar behoefte aan heb. En dan voel ik weer even die nabijheid. Van dat moment. Van de mensen. Dat geeft me rust, kracht en troost. Als iemand twijfelt, zou ik echt zeggen: doen. Je krijgt er geen spijt van. Juist de momenten van liefde en steun worden vastgelegd — momenten die je op de dag zelf misschien niet eens allemaal ziet, omdat er zoveel gebeurt. En precies die momenten… zijn heel waardevol om te bewaren.

Na het overlijden van mijn echtgenote, na 53 jaar huwelijk, zag ik hoe waardevol onze trouwfoto`s,... lees meer naast andere foto`s voor mij waren. Toen realiseerde ik mij ook, dat ik ook van het afscheid van mijn echtgenote een fotoreportage zou kunnen laten maken. Op advies kwam ik bij de fotografe van "De laatste herinnering" uit Zuidhorn uit. Zij, Ellen, heeft op een heel toepasselijke en terughoudende wijze een prachtige fotoreportage gerealiseerd, zowel thuis als tijdens het afscheid, en een uniek schitterend fotoboek samengesteld, met ook inbreng van mij.

Nog altijd erg blij met de foto's die Ellen gemaakt heeft tijdens het afscheid van ons... lees meer zoontje Siem. Ellen is een heel warm mens. Aanwezig waar gewenst, op de achtergrond als ze even niets kon doen. Eigenlijk hadden we al heel snel het gevoel dat we Ellen al jaren kenden.

Een bijzondere fotograaf met een groot hart Als collega-fotograaf en vrijwilliger bij Stichting Make a Memory heb... lees meer ik het voorrecht om Ellen te kennen. Haar empathie, geduld en professionaliteit maken haar niet alleen een geweldige fotograaf, maar ook een steunpilaar voor de gezinnen die we begeleiden. Het werk dat we doen is intens en emotioneel, maar Ellen weet met haar warme en respectvolle benadering een veilige omgeving te creëren waarin kostbare herinneringen kunnen worden vastgelegd. Haar foto's vertellen een verhaal van liefde en verbinding, zelfs in de meest kwetsbare momenten. Ik ben trots op haar en beveel haar van harte aan aan iedereen die een fotograaf zoekt met een bijzondere gave om emoties vast te leggen.

Een overlijden komt vaak onverwachts. Ellen neemt vanaf het eerste contact de tijd voor je. Ze... lees meer keek en vroeg ons wat wij belangrijk vonden voor de foto’s. Wij hebben de dag van de uitvaart Ellen niet vernomen om foto’s te maken. Terwijl wij wisten dat ze er was. Onze dank is dan ook groot richting haar voor het mooie album die we samen mochten stellen.

Nog altijd erg blij met de foto's die Ellen gemaakt heeft tijdens het afscheid van ons... lees meer zoontje Siem. Ellen is een heel warm mens. Aanwezig waar gewenst, op de achtergrond als ze even niets kon doen. Eigenlijk hadden we al heel snel het gevoel dat we Ellen al jaren kenden.